Çocukta güven duygusunun öğrenilmesi doğduğu ilk andan itibaren, onun sevgi ve ilgi başta olmak üzere tüm temel ihtiyaçlarının annesi tarafından doğrudan karşılanmasıyla doğrudan ilişkilidir. ıhtiyaçları uygun biçimde karşılanan çocuk, kendi benliğini değerli bir varlık olarak algılanır. Çevresini de değer, güvenilir bir çevre olarak değerlendirir. Böylece "güven duygusu" nun temeli atılmış olur. Çocuk hak ettiği başarılardan dolayı olumlu geri bildirim aldığında yeni başarılar için kendini motive eder. Örneğin çok iyi yüzen bir çocuğa ebeveyninden taktir ve beğeni gelirse, çocuk bunu geliştirmek için elinden geleni yapacak, tersine olumsuz eleştiri gelmişse, yeni teşebbüslerden kaçınacak, faaliyetini durduracaktır. Çocuğa değer verildiği ebeveyn tarafından hem sözle hem de davranışla çocuğu belirtilmelidir. Çocuğun( alanı ne olursa olsun) gösterdiği çabaya saygı gösterilmeli, haklı başarılarından dolayı taktir edilmelidir. Yeri geldikçe övmekten bile çekinmemelidir. Güven ve bağımsızlık duyguları özgü ve demokratik aile ortamlarında kazanılır. Bu da, erken çocukluk yıllarında itibaren, çocukların ihtiyaçlarını karşılamakla, onların kişiliklerine saygı duymakla, uygulanan kuralların nedenlerini açıklamakla, iletişim konularını açık tutmakla, onların desteklemekle ve sevgiyle yaklaşmakla mümkündür. 

ÇOCUĞA SORUMLULUK DUYGUSU KAZANDIRMA

Sorumluluk bireyin yaş, cinsiyet ve gelişim düzeyine uygun olarak yüklendiği yüklenmek zorunda olduğu görevleri yerine getirmesidir. Bu duygu erken çocukluk devrelerinden itibaren çocukta gelişir. ıki buçuk yaşından itibaren, çocuğun döküp saçacağını bile bile ona kendi başına yemek yeme fırsat tanıma, döktüğü oyuncaklarını toplamasını bekleme, kendi odası ve yatağını kabullenmesini sağlama sorumluluk alma sürecinde çocuğu cesaretlendirir ve olumlu yol kat etmesini sağlar. Böylece çocuk kendini yöneteceğinden güven duygusunu kazanır. Aile içi iletişim-etkileşim sonucunda çocukta "ben değerliyim" ya da "ben değersizim" DUYGUSU GELİŞİR. Çocuğun kendini önemli hissetmesi onun kişilik gelişimi veya sosyal ilişkileri açısından önemlidir. Çocuğun kendini değerli olarak görmesi, öncelikle yakın çevresinden kabul görmesine bağlıdır. Bunun içinse çocuğa uygulama fırsatı tanınmalıdır. Dilendiğince giyinen, giysisini seçen, istediği resmi yapan, yemeğini baskısız yiyen, hareketlerine katı sınırlar getirilmeyen, kişiliğine saygı gösterildiğini gören ve kendini özgürce ifade eden çocuk "ben değerliyim" diye düşünür. Bu da onu başarılara ve yeni atılımlara, dolayısıyla sorumluluk almaya yönlendirir. Çocuğa kendine yetmeyi ve kendini yönetmeyi öğretmek gerekir. Ona özgür bir ortam hazırlamalı, ayakları üzerinde durmayı, kendi kanatlarıyla uçmayı öğretmelidir. Çocuğun yaşına ve gelişim düzeyine uygun sorumluluklar verilip, başarması için desteklenmelidir. Secim yapması engellenmelidir. Sorumluluk alanlarında çocuğun çabalarına saygı gösterip kendi başına düşünüp sorunları çözmesi sağlanmalıdır.